MINDER

Wat mij verheft,
in vervoering brengt -

nooit méér

dan een enkele blik,
een paar woorden,
zomaar een gebaar.

Nooit méér
dan wat mij even aanraakt,

een geur, een melodie,
invallend licht.

Nooit méér.
Het is genoeg.

Méér zou minder zijn.

uit: Een hart vol woorden (2001 - Hans Bouma)

U en ik

Vrij naar Psalm 62

Eeuwige, barmhartige God,
In stilte bij U verwijlen,
een verlangen,
zelden bereikbaar,
voor mij althans.

Gewoon, in stilte bij U verwijlen,
niets bijzonders,
gewoon zitten,
niets anders,
geen woorden, geen stem,
Alleen U en ik.

Geen moeten,
of behoren,
geen verwachtingen
die vervuld moeten worden
geen heilige plicht
Alleen U, en ik.

Geen vragen meer
of twijfels,
geen schaduwen meer
of duisternis
Alleen U, en ik. Mocht ik toch bij U verwijlen, God,
een voudig zijn, voor Uw aangezicht,
zittend in de kerk,
of liggend in bed,
lopend in de straten van de stad
of wandelend op de paden van het bos,
werkend in de tuin
of eten kokend voor wie mij lief zijn.

Zijn.
En niet meer.
Zijn.
Met U.
Voor Uw aangezicht.
U. En ik.

Gun ieder zijn eigen overtuiging

Anders zien

Iedereen ziet wat anders
Iedereen voelt wat anders
Iedereen denkt wat anders
Iedereen doet wat anders
Iedereen beleeft alles
op zijn eigen manier
Iedereen is anders

of met andere woorden:
'Deze [immers] stelt den enen dag boven den anderen, gene stelt ze alle gelijk. Ieder zij voor zijn eigen besef ten volle overtuigd.' (Romeinen 14:5)


vrij naar: 'GOD AAN', een vrijzinnig dagboek (Meinema)

Begrens de eindeloze nacht

Wij zoeken hier uw aangezicht.
God, houd uw oog op ons gericht:
Kyrie eleison!

De vragen huizen in ons hart.
Gij die de duisternis ontwart:
Kyrie eleison!

Ontvlam in ons en vuur ons aan!
Getroost zullen wij verder gaan:
Kyrie eleison!

Begrens de eindeloze nacht
van wie geen morgen meer verwacht:
Kyrie eleison!

Wanneer het donker ons verrast,
houd ons dan met uw goedheid vast:
Kyrie eleison!

Het lied van wie zijn voorgegaan
zet ons vandaag tot zingen aan:
Amen. Halleluja!

uit: Tussentijds C7-a (liedboek voor kerken)

Van sommige gelovigen mag je niet dood gaan. Ook als het leven zijn grens heeft bereikt, als je geworden bent tot een kasplantje, als de kwaliteit van het leven nul is geworden. Je moet en zult leven, tot het bittere eind. Dat is wat God van je vraagt. Denk aan Terry Schiavo, een Amerikaanse comapatiente die in leven moest worden gehouden. Jeb Bush, de gouverneur van Florida wijzigde er de wet voor. In Frankrijk een vrouw, Chantal Cebire, wier gezicht volstrekt misvormd was door kanker. Ze mocht niet sterven, maar had gelukkig zelf nog wat slaappillen achter de hand. Het is 2006, Italie. Kerkelijke autoriteiten weigeren Piergiorgio Welby een katholieke begrafenis te geven. Hij stierf nadat hij artsen gevraagd had om de machines die hem negen jaar in leven hadden gehouden, uit te zetten. Hoe kan het christelijk geloof zo onbarmhartig zijn?

uit: 'GOD AAN', een vrijzinnig dagboek

David 3

Psalm 23
Ik wil van God als van mijn Herder spreken.
Onder zijn hoede zal mij niets ontbreken.
Groen is het land waarin Hij mij doet komen,
fris is de bron die Hij voor mij doet stromen.
Hij sterkt mijn ziel en wijst mij rechte wegen,
opdat ik Hem zal prijzen om zijn zegen.

Zelfs door een dal van diepe duisternissen
waar ik het licht der levenden moet missen,
vrees ik geen kwaad, want Gij zijt aan mijn zijde
met stok en staf, tot troost en tot geleide.
Onder het oog van hen die mij verraden
richt Gij mij toe het nachtmaal der genade.

Gij zalft mijn hoofd met d'olie van uw vrede,
Gij vult mijn kelk met gelukzaligheden.
Ja, zaligheid en liefd' en welbehagen
zullen mij volgen al mijn levensdagen.
Ik zal het welkom horen van mijn koning
en jaar aan jaar verschijnen in zijn woning.

Aan het eind van zijn leven. Van zijn jeugdige overmoed is niets meer over. Van zijn triomfantelijke toon is niets meer te horen. Hij is gescheurd, gevlekt, getuimeld en gewond, tot in zijn ziel. Goede en kwade dagen heeft hij gekend en God zou bij hem zijn? Als dat zou kunnen!

Een oude man, doodop, en toch een gezegende, een mens met een belofte. Wat in hem is begonnen zal geen einde hebben. 'Ik zal in  het huis des Heren verblijven tot in lengte van dagen.'

Eens zou er uit zijn huis weer een herder voortkomen. Door hem werd het geloof in heil en goedertierenheid nieuw leven ingeblazen.

uit: 'GOD AAN', een vrijzinnig dagboek (Meinema)

David 2

Een mensenleven later. Hij is oud, denkt terug aan het liedje dat hij in jeugdige overmoed gemaakt heeft en het wordt hem bang te moede. 'De Heer is mijn herder, mij ontbreekt niets'. Maar Absalom is dood en mijn liefdeskind is gestorven. Hoeveel mensenlevens zijn verwoest onder mijn leiding? 'Hij voert mij an rustige wateren.' Ja, ja. 'Hij leidt mij in de rechte sporen.' Onrecht zul je bedoelen! 'Zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis. 'Inktzwarte duisternis, daar ben ik doorheen gegaan, die heb ik zelf veroorzaakt. 'Ik vrees geen kwaad.' Ik vrees geen kwaad? Ik doe niet anders: ik vrees het kwaad, al het kwade dat ik heb gedaan.

Er stond nog meer in dat liedje: 'Gij zijt bij mij.' Zijt Gij bij mij? Zou dat waar zijn? Ik durf het haast niet hardop te zeggen, houd me vast, ik durf het bijna niet te stamelen, houd me vast: Gij zijt bij mij.

uit: 'GOD AAN', een vrijzinnig dagboek (Meinema)

David 1

De jonge David, lui achterover liggend in een grazige weide, grassprietje tussen de tanden, kijkend naar de lucht, met een pracht van een toekomst voor zich. Hij zal koning worden en het zal hem aan niets ontbreken! Laat ze maar komen, de leeuwen en de beren, bij mij zijn de schapen veilig. Ze zullen neerliggen in grazige weiden. Al wordt het stikdonker om me heen, wie doet me wat? En verdrijf door uw macht onze nacht! Bang zijn? De Heer is bij mij en ik ben zijn gezalfde. De Filistijnen? Heil en goedertierenheid waar ik maar kom! Mijn leven lang! Doe ons opgaan tot uw feest onbevreesd.

En zo is het gegaan: de herdersjongen trouwt met de koningsdochter, een sprookje. Waar hij komt sidderen zijn vijanden. Ik richt een vreugdedis aan voor de ogen van wie mij benauwen. Jeruzalem mijn vaderstad! Jeruzalem de vredesstad. De vredesstad? Jazeker, maar wie de vrede wil, bereide zich voor op de oorlog. Het kan niet altijd kaviaar zijn. Heerlijk enthousiasme! Heerlijke jeugd! Het kan niet op...

uit:'GOD AAN', een vrijzinnig dagboek (Meinema)